หญิงสาวผู้เฝ้ากวาดลาน

หญิงสาวผู้เฝ้ากวาดลาน          ตะเบบูญ่าบาน
ขับขานบทเพลงสายลม
ปูเสื่อหัวใจไว้ชม        หอมกลิ่นอารมณ์
ไหวหวานปานเทพนิยาย
ณ ทุ่งดอกไม้ระบาย           สีสรรพ์พรรณราย
เรียบง่าย อบอุ่น อ่อนโยน
ใครกันหวั่นไหวใจโอน        ;   จากผ่านผาดโผน
กวีจักประโลมปลอบใจ
ฉันผู้นั่งซุนฟอนไฟ               กระดาษหน้าใหม่
ดินสอเหลาไว้ให้เธอ
เถิด หากผ่านผันนั้นเพ้อ        ผ่านพบสบเจอ
ละเมอยิ้มฝันนั้นงาม
ฉันผู้ต้อยตามคำถาม           ฝันใฝ่นิยาม
นัยกระจ่างสว่างไสว
เธอผู้นั่งอยู่ข้างใน           ใต้ร่มพันธุ์ไม้
เราไม่คาดคั้นปั้นปึง
ช่องว่างกว้างขวางนั้นจึง        มีเพลงลึกซึ้ง
ขับขาน งันเงียบ งดงาม

บทอื่น ๆ>>>>>
 นักเล่าเรื่อง          เมื่อความรักมาถักรุ้ง          ยามเช้าที่บ้าน          ฉันจะไป          หญิงสาวผู้เผ้ากวาดลาน